Χαριστήριος Λόγος για τον συμμαθητή μας Γεώργιο Λ. Αγγέλου!

 Χαριστήριος Λόγος για τον συμμαθητή μας Γεώργιο Λ. Αγγέλου

Γιώργο εμείς οι συμμαθητές σου, αποφοίτοι του 1974 από το Δημοτικό Σχολείο Λεονταρίου, θέλουμε να εκφράσουμε τα ειλικρινή μας και Θερμά Συλλυπητήρια, στους οικείους σου, την μητέρα σου, την αγαπητή μας Θεία Μαριγούλα, την σύζυγό σου Αθανασία, την κόρη σου Μαρία και στον σύζυγό της και στο εγγονάκι που σου χάρισαν, στον γιό σου Λουκά, την αδελφή σου Άννα και την οικογένεια της, και στους λοιπούς συγγενείς, και φίλους …

Ο Γιώργος στο διάβα της ζωής του αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα υγείας, προβλήματα που τον ταλαιπώρησαν, που πολλές φορές τον έφεραν σε οριακό σημείο, για τα οποία όμως ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε, ποτέ δεν τον ακούσαμε να παραπονιέται, να βαρυγκωμά, αλλά αγόγγυστα- θυμίζοντας του ήρωες του Παπαδιαμάντη- στο χωνευτήρι της ψυχής του τον βοήθησαν να γίνει αισιόδοξος, να ελπίζει, να σχεδιάζει, να επιχειρεί, να παλεύει και να νικά, να πέφτει και να σηκώνεται, να είναι όρθιος, να είναι η πηγή της χαράς… και να μας δίνει αυτός θάρρος και δύναμη με την απίστευτη κριτική του σκέψη, το πηγαίο χιούμορ του, και όλα αυτά χάρη σε μια απίστευτη παρρησία λόγου που διέθετε, παντού, στην πλατεία, στις παρέες μας, σε κοινωνικές εκδηλώσεις, στα κοινωνικά δίκτυα, στο σπίτι του…

Σε θυμόμαστε Γιώργο, τέτοιές μέρες πάλι πως αντιμετώπισες τον αδόκητο θάνατο του πατέρα σου, πως τον αποχαιρέτησες, στο κοιμητήριο …Είπες τότε… «Μπέμπη, πατέρα θα τον φωνάζω τον Λουκά…»   δίνοντας την συνέχεια της ζωής, την αισιοδοξία για την συνέχεια, ανοίγοντας μια χαραμάδα φωτός στο σκοτάδι του θανάτου….

Σε θυμόμαστε Γιώργο, όταν σε επισκεπτόμασταν στο σπίτι σου, όταν χρειάστηκε, και ενώ εσύ ήσουν στο κρεββάτι του πόνου… και σε σκέπαζε το πάπλωμα του πόνου, πως το άπλωνες μέχρι τα πόδια μας, αφού το έκανες πάπλωμα αγάπης και μας υποδεχόσουν!!! Γιατί η υποδοχή που μας έκανες ήταν σαν να γιόρταζες, ποτά, φαγητά,  …η φιλοξενία σου ήταν αβραμιαία… τίποτα δεν έδειχνε αν πονάς, αν υποφέρεις, αν είσαι κουρασμένος,  πάντα με την ίδια καλή διάθεση, το ίδιο χιούμορ, την ίδια αισιοδοξία και χαρά…. 

Και τώρα έφυγες και μας άφησες, πρωτίστως θα λείψεις από την οικογένειά σου, αλλά να ξέρεις ότι και μείς αισθανόμαστε φτωχότεροι με το φευγιό σου, θα μας λείπεις καλέ μας φίλε και συμμαθητή…  σίγουρα θα γίνει πιο πλούσιος ο παράδεισος…

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟ

Και ας είναι ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

                             Λεοντάρι Θηβών, 10  Αυγούστου 2026