Τώρα, βλέπω ότι και σε μερικά προσκυνήματα έχουν
αποθήκες ολόκληρες με κανδήλια και δεν λένε: «Έχουμε, μη μας δίνετε άλλα». Αυτά
ούτε μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ούτε να τα πουλήσουν, αλλά ούτε και τα
δίνουν.
Όταν αρχίση να μαζεύη κανείς, δένεται και δεν μπορεί
να δώση. Αν όμως αρχίση να μη μαζεύη πράγματα και τα δίνη, τότε θα μαζευτή η
καρδιά στον Χριστό, χωρίς να το καταλάβη. Μια χήρα να μην έχη χρήματα να
αγοράση έναν πήχυ ύφασμα να ντύση τα παιδιά της, και εγώ να μαζεύω!
Πώς να το ανεχθώ αυτό; Στο Καλύβι δεν έχω ούτε πιάτα
ούτε κατσαρόλια· τενεκεδάκια έχω. Προτιμώ ένα πεντακοσάρικο να το δώσω σε έναν
φοιτητή, να πάη από το ένα μοναστήρι στο άλλο, παρά να πάρω κάτι για μένα. Αν
δεν μαζεύης, έχεις ευλογία από τον Θεό. Όταν δίνης ευλογία, παίρνεις ευλογία. Η
ευλογία γεννάει ευλογία.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Β’ «Πνευματική αφύπνιση»
92Τ
Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από
ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομος και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της
Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των
Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο
Καππαδόκης ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων,
τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως
χαρακτηριστικά είπε.